Czas Wielkiego Postu przygotowuje wiernych do przeżywania najpierw tajemnic związanych z Triduum Paschalnym, a w dalszej perspektywie do świąt wielkanocnych. Wielkanoc rozpoczyna uroczysta Liturgia Wigilii Paschalnej, w której wyróżniamy liturgię światła, słowa, chrzcielną i eucharystyczną. Coraz częściej w polskich parafiach przenosi się rezurekcję (z łac. resurrectio – zmartwychwstanie) z niedzielnego poranka na sobotnią noc, na zakończenie liturgii Wigilii Paschalnej. Wigilia Paschalna ze swej istoty jest czuwaniem nocnym (łac. vigilare, znaczy czuwać).

Liturgicznie procesja rezurekcyjna powinna się odbywać po liturgii Wigilii Paschalnej. Procesja sobotnia jest bardziej zgodna z przepisami liturgicznymi. Przecież już w sobotę śpiewamy Alleluja! Więc to jest moment, w którym głosimy, że Chrystus Zmartwychwstał, śmierć została pokonana. Procesja jest niczym innym, niż głoszeniem tej radości na zewnątrz i wyjściem z dobrą nowiną o tym, że Pan Zmartwychwstał.

Mszą rezurekcyjną w sensie ścisłym jest Liturgia Wigilii Paschalnej, a nie Msza święta sprawowana w poranek Wielkiej Niedzieli.  Kongregacja do spraw Obrzędów wskazała, że ordynariusze miejsca lub proboszczowie są odpowiedzialni za liturgię sprawowaną w danej diecezji lub kościele parafialnym. W naszym kościele  procesja rezurekcyjna odbyła się na zakończenie Wigilii Paschalnej, jak również tradycyjnie o poranku o godz.6.00.

Zapraszamy do obejrzenia kilku zdjęć.